1/4 marathon van Rotterdam, de kunst van het stuk zitten

Heerlijke maar ook wel moeilijke race gelopen. Zat onderweg flink stuk, maar dat had alles te maken met het feit dat ik mijn PR aan het verbeteren was... Toch bijna een minuut sneller dan vorig jaar.

Stuk zitten tijdens de race

Het vervelende van het stuk zitten is dat negatieve gedachtes de ruimte krijgen en dat wil ik echt zien te voorkomen. Ik ga me afvragen waarom ik het moeilijk heb. De 10 zou toch gesneden koek moeten zijn. Maar ondertussen gaan de gedachtes naar stoppen, de warmte en dorst. En er spelen allemaal mogelijk oorzaken door mijn hoofd. Ik ben door de week veel te druk bezig met leuke zaken, mijn 92 jarige vader heeft net een week in het ziekenhuis gelegen, krijg ik alles wel op tijd geregeld, een week geleden had ik nog te veel last van mijn bovenbenen.

Maar dat is toch niet nodig. Ik ben aan het hardlopen, weg met die gedachtes. hoofd leeg en doorlopen. Werp eens een blik op je sporthorloge, ik loop gewoon hard. Harder dan ooit. Massa mensen lopen weliswaar veel harder, maar ik ben zelf een mooie tijd voor mijzelf aan het neerzetten. Focus daar nou op. Gelukkig het lukt en de focus ligt weer op het lopen en opeens krijg ik weer het goede gevoel. Ik weet dat ik dit tempo nu niet nog 10 tot 15 kan vasthouden, maar de 10 uitlopen op dit tempo moet zeker lukken. En verdomd het gaat steeds harder. De laatste kilometers duik ik zelfs dik onder de 5 minuten per kilometer. We gaan weliswaar licht naar beneden, maar toch...

Op het eind loop ik een, voor mijzelf,  mooie tijd van 56:18. Bijna een minuut sneller dan vorig jaar. Dat heet progressie.

De marathon

Ondertussen wordt het gevoel om volgend jaar een marathon te lopen steeds sterker. Vooral als je in Rotterdam loopt en alles de marathon ademt, dan wil je daar toch eens bij zijn, toch? Maar dan zie je 's middags alle lopers vechten om die mythische afstand te halen. Ik heb het dan niet over die atleten die hem binnen de 3,5 uur kunnen lopen. Deze hebben het natuurlijk ook zwaar, maar zij zijn over het algemeen zeer goed getraind. Nee ik heb vooral gekeken naar die lopers, die net als ik, hardlopen voor de fun en waar het een 'belangrijke' bijzaak is. De recreatieve hardlopers. En die hadden het zondag toch wel erg moeilijk. 30 km is voor hen eigenlijk nog wel goed te doen, maar die afsluitende 12 km is meestal wel een hel.
Het lichaam zegt eigenlijk nee, maar de geest wil eigenlijk niet stoppen. Maar misschien ook wel, er is altijd een engeltje die zegt stop nou, dat is veel beter voor je, maar dan komt dat duiveltje weer te voorschijn, die je aanspoort om verder te gaan...

Wil ik dat wel? Kan ik die strijd wel aangaan. Ik neem daar dit jaar maar eens goed de tijd voor. Eerst maar een drie halve marathons lopen. Leiden en Amsterdam zijn al geboekt.


via Instagram






Tussentijden

KMTempoATHHoogteHartslag
15:30 /km5:30 /km-3 m162 bpm
25:34 /km5:32 /km-0 m145 bpm
35:20 /km5:14 /kmm145 bpm
45:17 /km5:13 /kmm148 bpm
55:20 /km5:24 /km-8 m149 bpm
65:37 /km5:35 /kmm146 bpm
75:18 /km5:18 /km-2 m150 bpm
85:28 /km5:23 /kmm151 bpm
95:24 /km5:19 /kmm153 bpm
104:55 /km4:44 /kmm154 bpm
0,524:59 /km4:40 /kmm155 bpm

Reacties

  1. Leuk stuk, Bart! Nu eerst die halve nog. Dan opnieuw beoordelen. Gr Erik

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. die halve had ik natuurlijk al, Erik. De CPC en die ging goed. Ik denk dat ik 30 ook wel moet aankunnen, maar daarna??

      Verwijderen

Een reactie posten